Ակսել Բակունցի «Մթնաձոր» պատմվածքի վերլուծությունը

Ակսել Բակունցի <<Մթնաձոր>> պատմվածքի վերլուծությունը

Հերոսներն էին որսորդ Ավին  և անտառապահ Պանինը։ Պատմվածքը սկսում էր Մթնաձորի անտառների նկարագրությամբ։
«Մի ուրույն աշխարհ է Մթնաձորը, քիչ է ասել կուսական ու վայրի։ Թվում է, թե այդ մոռացված մի անկյուն է այն օրերից, երբ դեռ մարդը չկար, և բրածո դինոզավրը նույնքան ազատ էր զգում իրեն, ինչպես արջը մեր օրերում։ Գուցե այդպես է եղել աշխարհն այն ժամանակ, երբ քարածուխի հսկա շերտերն են գոյացել և շերտերի վրա պահել վաղուց անհետացած բույսերի ու սողունների հետքեր։»
Մի օր Ավին անտառից գողացավ փայտ նրան բռնացրեց անտառապահը ր պայման դրեց, որ նա պետք էր կամ տալ 20 ռուբլի կամել նրա համար սպանել արջ։
«Ավու հագին չուխա է, տրեխներ, սովորական մարմին, առողջ ձեռքեր, որոնք շատ վարժ կաշին են ծակոտում, կաշվի թելերից հանգույցներ անում։ Եվ սովորական մարմնի վրա գլխի տեղ մարդկային գանգ, ամբողջովին կլպված, առանց մազի, առանց մորթու։»
Իսկ հետո արջը ամբողջ մաշկը հանդց Ավիի վրայից։ Նրա գանգի վրա միայն ականջներն էին մնացել։ Սակայն նա կարողանում է վարժ շարժել մատները և երբ Մթնաձորի անուն է լսում սարսափում է։
«Ու չգիտես՝ զայրանում է, թե ժպտում հին որսորդը…։»

 

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s